لویی جرگه ها و انتظارات 
برای مجموعه های شهری و روستایی(در اینجا استان مراد است)نگاه کلان داشتن مردم و خاصه تصمیم سازان یک اصل اساسی و ضرورت قطعی برای توسعه همه جانبه محسوب می شود ضمن آنکه وجود نقطه مقابل این کلان نگری یعنی نگاه بخشی،سم مهلکی است که نه تنها توسعه ای به ارمغان نمی آورد بلکه ویران هم می کند!
اما نگاه کلان داشتن هرگز به معنای یک سان دیدن و برابر فرض کردن امکانات و قابلیت های تمام شهرها و روستاهای یک مجموعه مانند یک استان نیست که از قضا شناخت و فهم درست از ظرفیت و قابلیت هر یک از آنها یک ضرورت حتمی بشمار می آید.
با این مقدمه اینک باید به نکته مهمی پرداخت که موضوع روز استان مازندران است،یعنی تشکیل گعده و لویی جرگه ها برای معرفی شایسته ترین های مازندران جهت معرفی به دولت و وزیر کشور جهت انتصاب استاندار!
اگر چه نخست باور داشتیم وقتی دود سفید از دود کش محل تشکیل مراکز فوق بالا آید شادی انتخاب اصلح ترین ها در دل ها موج خواهد زد اما شوربختانه باید اعتراف کرد شاهد چنین موجی در میان مردم و دل سوزان استان نیستیم چرا که دود سفید را می بینیم اما نام شایسته ترین ها را در لیست یا لیست های ارائه شده نه!!
برای اثبات این مدعا که لویی جرگه ها اصلح ترین ها یا همه اصلح ترین ها را بر نگزیدند راه دور نباید رفت چه،با گذری تند و کوتاه در همین مرکز مآزندران جای خالی خیلی ها را در میان برگزیدگان خواهیم دید بویژه افرادی که توانایی های مدیریتی آنها این روزها نقل مجلس نخبگان و محفل مردمان است و عدم انتخاب آنها شوکی بزرگ به جامعه وارد کرده است!
مردم و خاصه چهره های سیاسی و فرهنگی استان از لویی جرگه ها بواسطه نام آشنایان پر تعدادشان انتظار داشته و دارند ضمن توجه به دو اصل گردش نخبگان و جوان گرایی با چهره های شایسته ساری کمی تا قسمتی مهربانتر باشند تا در سایه انتخاب درست آنها به مازندران مجال دهند در سایه مدیری توانمند و مبدع و کلان نگر مانند دیگر استانها روی ریل توسعه قرار گیرد